قانون مدنی

ماده 190 قانون مدنی

قانون مدنی » جلد اول: در اموال » کتاب دوم: در اسباب تملک » قسمت دوم: در عقود و معاملات و الزامات‌ » باب اول‌: در عقود و تعهدات به طور کلی‌ » فصل دوم: در شرایط اساسی برای صحت معامله

برای صحت هر معامله شرایط ذیل اساسی است:

۱) قصد طرفین و رضای آنها.

۲) اهلیت طرفین.

۳) موضوع معین که مورد معامله باشد.

۴) مشروعیت جهت معامله.

تفسیر ماده 190 قانون مدنی

+ هر یک از عقود (معینه و یا غیر معینه و قراردادها) وقتی آثار قانونی دارد که شرایط اساسی صحت معامله را دارا باشد.[1]


+ کلمه معامله در ماده مزبور در معنی وسیع خود که عقد باشد استعمال شده است.[1]


+ منظور قانون مدنی از اساسی بودن شرایط بالا در عقد، آن است که هرگاه در معامله شرایط چهارگانه بالا جمع شود آن معامله صحیح و دارای آثاری است که قانون لازمه آن معامله دانسته است زیرا از نظر حقوقی شرایط مزبور ارکان متشکله عقد می‌باشند که با فقدان هر یک از آنان عقد پیدایش نمی‌یابد.[1]


+ فقدان شرایط صحت همیشه دارای یک اثر و نتیجه نیست و به عبارت دیگر ضمانت اجرای این شرایط همیشه یکسان نمی‌باشد. فقدان شرط صحت گاهی باعث بطلان و گاهی موجب عدم نفوذ معامله است. بنابراین، صحت در ماده 190 قانون مدنی در مقابل بطلان و عدم نفوذ به کار رفته است و قراردادی که فاقد یکی از شرایط صحت است ممکن است باطل یا غیرنافذ باشد.[2]

 

منابع

1. امامی، سید حسن، حقوق مدنی، ج 1، ص 222، تهران، انتشارات اسلامیه، چاپ چهلم، 1401.

2. صفایی، سید حسین، قواعد عمومی قراردادها، ص 69، تهران، انتشارات میزان، چاپ سی و ششم، 1400.

مشاوره حقوقی تلفنی فوری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا